నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను
 
మనసుదోచే అందాలు నా చుట్టూ ఉన్నా..
అంతులేని ఆనందాలకు కొదవ లేకున్నా..
నీవు లేక అవన్నీ పెద్ద గుండు సున్నా

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను

ఎన్నిసార్లయినా నన్ను దండించు...
ఎంతసేపైనా నన్ను ఏడిపించు..
నిన్ను మరవలేను..నీ కోసమే ఈ పిలుపు...

నీ కోసమే ఈ పిలుపు...

నా రెండు కళ్ళ నిండా నీ రూపమే నిండింది...
నా తలపుల నిండా మన సహవాసమే సాగింది..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను
 
ఏ చోటికి వెళ్ళినా..ఏ పనిమీద ఉన్నా...
ఎవరితో మాట్లాడుతున్నా..ఎటువైపు చూస్తూ ఉన్నా..
నీ కోసమే వెతుకుతుంది నా పిచ్చి హృదయం ..

నీ కోసమే వెతుకుతుంది నా పిచ్చి హృదయం ..

జీవమైతే ఉంది కానీ..జీవిద్దామనే ఆసక్తి లేదు..
జనజీవనంలో తిరుగుతున్నా...నాజీవమైన నీ జాడ లేదు..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను

కొండరాతి బండ కంటే కఠినమా నీవు?

శ్వాస శ్వాస కూ నీ ఊసే ..మాట మాటకూ నీ తలపే ..ఘడియ ఘడియకూ నీ ఘనతే ..


చూపు చూపుకూ నీ చలోక్తులే .. ఎలా దూరావు నా మదిలో..ఎప్పుడు ఆక్రమించావు నా మనసును

నీవు లేక నీతో వెళ్ళిన నా మనసు లేక ఎలా బ్రతకాలి నేను .. శ్రుతి లేని పాటలా ...జాబిలి లేని ఆకాశంలా ..వాసనలేని పూవులా ...తీగలు తెగిన వీణలా ..జీవిస్తున్న నాపై జాలి కలుగదా నీకు ..

కొండరాతి బండ కంటే కఠినమా నీవు?

  

గడుపుతున్నాను ఎదురు చూస్తున్నాను నీ వస్తావన్న ఆశతో జీవిస్తున్నాను ...

నిద్ర రాని ఈ నిశీధి రాత్రిలో..మాటలు రాని నా మౌన వేదనతో.. కన్నీరు ఇంకిపోయి మూసుకు పోతున్న నా రెండు కళ్ళను ..నీకోసం నలిగిపోతున్న నా హృదయాన్ని

రంగరించి, రాగం చేసి, ఆవేదనను అర్ధం చేసుకొంటావనే ఆశతో.. నీ మనసుని తాకుతాయనే ఆర్తితో

గ్రంధస్తం చేస్తున్నా నా ఈ బరువైన భావాలను ..
సవ్వడి చేయని ఈ సంధ్య గాలిలో.. పిండారబోసినట్లున్న ఈ వెన్నెలలో..
వెలుగులను నింపే నీ ముఖ పద్మాన్ని..అదేపనిగా రెప్పలార్పకుండా చూడాలని ..

తపిస్తున్నాయి జపిస్తున్నాయి ఎదురు చూస్తున్నాయి నా కనుదోయి...

ఎందరున్నా నా అనే వారు కానరాని ఈ లోకంలో .... ఎన్ని సౌఖ్యలున్నా ఏదో వెలితిగా అనిపించే నా మనసుకు ....

ఆసరాగా నిలిచి ఓదార్చి నీవు నాకోసమే జన్మించావని తలపించే విధంగా..నా తల నిమిరే నీ చల్లని చేతుల స్పర్స కోసం విలపిస్తుంది నా దేహం ..

జలపాతపు సవ్వడిలా ..వీణా నాదం లా కోయిల కమ్మని రాగం లా తల్లి పడే జోల పాటలా పచ్చని చిలుకల కిల కిలా రావంలా

అనిపించి వినిపించి పరవశింప చేసే నీ మృదు మదుర దరహాసపు ప్రవాహాన్ని విని తరించాలని విల విల లాడుతున్నాయి నా చెవులు

నీ చెలిమితో గడిచే ఆ క్షణాల కోసం మనము చెట్టాపట్టాలేసుకొని విహరించే ఆ స్వర్గం కోసం నీ సరసన నేను పొందే ఆ ఆనంద అనుభూతి కోసం ..

నీవు నా పై కురిపించబోయే నీ ప్రేమామృత ధారల కోసం ఎంత ఎదురు చూస్తున్నానో ఎలా చెప్పాలి ...

క్షణ క్షణాన్ని లెక్క పెట్టుకుంటూ ..నిన్ను నా నుండి దూరం చేసిన కాలాన్ని నిందిస్తూ ..

మనము కలుసుకోబోయే ఆ చారిత్రాత్మక సంఘటన కోసం.. నీ రాక కోసం నీ పిలుపుకోసం నీ చెలిమికోసం నీ ప్రేమకోసం..
వేయి కన్నులతో వల్లంతా వత్తులతో ఈ జీవితం నీకోసమే అనే భావనతో ..
గడుపుతున్నాను ఎదురు చూస్తున్నాను నీ వస్తావన్న ఆశతో జీవిస్తున్నాను ...

వీటితో పోటీ పడలేని నేను తికమక పడుతున్నా నీకేమి ఇవ్వాలా అని ...

ఉవ్వెత్తున లేచే కెరటం ఎదురు చూస్తుంది నీ పాదాలు తాకాలని ..


మిల మిల లాడే నక్షత్రం తపన పడుతుంది నీకు కాంతి పంచాలని ..

వేగంగా కదిలే మేఘం నడుం వంచింది నిన్ను వీపుపై మోయాలని ..

వీటితో పోటీ పడలేని నేను తికమక పడుతున్నా నీకేమి ఇవ్వాలా అని ...

నీకు దూరమైన తరువాత తెలిసింది నేను పోగొట్టుకున్న నిధి విలువేమిటో...

నిన్ను కలిసిన క్షణాన తెలిసింది ఆనందం ఆకారమేమిటో..

నీవు పిలిచినా తరువాత తెలిసింది నా పేరెంత తీయనైనదో..

నీతో కలిసి నడిచిన పాదాలకు తెలిసింది స్వర్గములో విహారము ఎలా ఉంటుందో..
నీకు దూరమైన తరువాత తెలిసింది నేను పోగొట్టుకున్న నిధి విలువేమిటో...

విలపించే నా మనసు నీ లేఖ కోసం...

ఎగిరే ఆ పక్షులు నీ జాడ కోసం..


వికసించే ఆ పువ్వులు నీ నవ్వు కోసం..

గంతులేసే ఆ లేగ దూడలు నీ చేతి స్పర్శ కోసం..

విలపించే నా మనసు నీ లేఖ కోసం...

నీ నుండి జవాబు రాకపోతే నాకు నిద్రెందుకు?

ఆ నీలాకాశంలో జాబిలి లేకపోతే కలువలకు అలకేందుకు?..

మేఘం కురవక పోతే నెమలికి నీరసమెందుకు?..

పైరగాలి వీయకపోతే గాలిపటానికి ఉలుకెందుకు?..

నీ నుండి జవాబు రాకపోతే నాకు నిద్రెందుకు?

నీ జవాబు కోసం చేసే ఈ నిరంతర యజ్ఞం కోరుతుంది నీ అభయ హస్తం!

నా మనసు పలికే మౌన రాగం కోరుతుంది నీ అనురాగం ..


నా కనులు కురిసే కన్నీటి ప్రవాహం కోరుతుంది నీ స్నేహ హస్తం ..

నా హృదయము చేసే మృదంగ నాదం కోరుతుంది నీ అమర గానం ..

నీ జవాబు కోసం చేసే ఈ నిరంతర యజ్ఞం కోరుతుంది నీ అభయ హస్తం!

నీ స్నేహం మాత్రం నాకొక కానుక!

చిరునవ్వులో నిన్ను చూస్తే చందమామకు ఉలుకు ..


నడుస్తున్న నిన్ను చూస్తే హంసకు అలక ..

తీయనైన నీ పిలుపులకు కోకిలకి కినుక ..

అభిమానంతో ఆదరించటం నీకు దేవుడిచ్చిన వరమా?

ఇన్ని మంచి గుణాలున్న నీ స్నేహం మాత్రం నాకొక కానుక!

నా స్నేహానికి ఉన్న సత్తా ఎంతో తెలుసా?

నిన్ను చూడకుండా నీ చిత్రాన్ని గీయగలను

నీవు నా ముందు లేకుండా నీ మనసులో మాట చెప్పగలను

నీతో మాట్లాడకుండా నా సందేశాన్ని అందించగలను

నా స్నేహానికి ఉన్న సత్తా ఎంతో తెలుసా?

నా కన్నీరు నీ కన్నుల నుండి కురిపించగలను....

అందుకే ఓ మహిళా అందుకో నా ఈ అభినందన మందార మాల

ఈ జాతికి జన్మనిచ్చినది

ఈ సృష్టి ఉనికికి ఊతమిచ్చినది

ఈ మనిషి మనుగడకి మార్గమైనది

ప్రతి ఇంటికి ప్రకాశమిచ్చేది

ఆమే ఆమే ఆమే....... మహిళ

స్వతంత్ర పోరాటం చేసింది ఝాన్సీ లక్ష్మి భాయి

శివాజీని తయారు చేసింది జిజియా భాయి

భర్తతో అడవులకు అనుసరించింది సీతా దేవి

సత్యం కోసం అమ్ముడుపోయింది చంద్రమతి

యమునితో తలపడింది సతీ సావిత్రి

మహిళ లేకపోతే చరిత్ర లేదు

మహిళ లేకపోతే విలువలకు ప్రాణం లేదు

మహిళ లేకపోతే అభివృద్ధి లేదు

మహిళ లేకపోతే ఈ సృష్టికే కళ లేదు

ప్రేమకు ప్రతిరూపం

త్యాగానికి తలమానికం

సేవకు తాత్పర్యం

కళలకు ఆధారం

కనకదుర్గ స్వరూపం మహిళ

మానవత్వానికి మారు పేరు మదర్ తెరిస్సా

దేశ ప్రజల గుండెల్లో కోలువైయినది మాజీ ప్రదాని ఇందిరా గాంధి

గగనసీమలకు ధైర్యముగా వెళ్ళింది కల్పనాచావ్ల

భారత దేశానికి ప్రదమ మహిళ ప్రతిభా పాటిల్

లోక్ సభకు అధ్యక్షురాలిగా ఎదిగింది మీరా కుమారి

మానవవనరుల అభివృద్ధికి మంత్రి పురంధరేశ్వరి

కరడుకట్టిన కిరాతకులను మార్చింది కిరణ్ బేడీ

అతిపెద్ద బ్యాంకు ఐసి ఐసి ఐ కి నేత చందా కోచ్చర్

విదేశి కంపెనీ పెప్సి కి స్పూర్తి ఇందిరా నోఈ

టెన్నిస్ క్రీడలో పెద్ద విప్లవం సానియా మీర్జా

బరువు లెత్తిన బలమైన మహిళ కరణం మల్లేశ్వరి

ఆమె చేయలేనిది లేదు

ఆమె మార్చలేనిది లేదు

ఆమె ఎక్కలేని ఎత్తు లేదు

ఆమె పలుకలేని పలుకు లేదు

సరస్వతి నిలయం

లక్ష్మి కటాక్షం

అన్నపూర్ణ అనుగ్రహం

అన్ని కలిసి మెలిసి ఉద్భవించిన రూపమే మహిళ

కూతురుగా ఆనందాన్నిచ్చినా

చెల్లిగా అనురాగాన్నిచ్చినా

అక్కగా నడవడికనేర్పినా

భార్యగా బాధ్యతలు మోసినా

అమ్మగా ఆధారమయి పెంచినా

అలసిపోదు ఆగిపోదు ఆమె

చేదిరిపోదు చెరిగిపోదు ఆమె చిరునవ్వు

అందుకే ఓ మహిళా అందుకో నా ఈ అభినందన మందార మాల
--ప్రభాకర రావు కోటపాటి

English Translation by: Venkata Krishna Kanth Petluri

The mother of every race,

The support behind the creation,

The means of human survival,

She is… WOMAN.

Jhansi lakshmi bai fought for the freedom,

Jijiya bai nurtured a great warrior, Sivaji

Sita devi, followed her husband even to forests,

Chandramati, sold herself for the truth,

Savithri, fought with the Lord of death for her husband.

No history can exist without the woman,

No values can survive without the woman,

No development can take place without the woman,

The universe loses its glory without the woman.

She is,

The personification of love,

The epitome of sacrifice,

The definition of service,

The inspiration behind every art,

The manifestation of the almighty.

The synonym of humanity, Mother Theresa

Lived in the hearts of people forever, Indira Gandhi

Rose to heights of the skies, Kalpana Chavla

First woman to the largest democracy, Pratibha Patil

Speaker of Indian Lok Sabha, Meera Kumari

Minister of Human Resource Development, Purandhareswari

Reformer of tough hearts of criminals, Kiran Bedi

Running largest private bank successfully, Chanda Kochar

The strength behind PepsiCo, Indra Nooyi

The proven star of Tennis, Sania Mirja

There’s nothing a woman cannot do

There’s nothing she cannot change

There are no heights she cannot reach

There is no speech she cannot speak.

She is the,

Goddess of education,

Goddess of wealth,

Goddess of food,

Greatest in everything.

Showers happiness as a daughter,

Shows affection as a younger sister,

Shapes character as an elder sister,

Shares responsibilities as a wife,

Raises as a mother.

She never exhausts, she never stops,

And her smile never disappears.

 

Woman! Please accept my garland of tribute!!

 

చంచలమై చరిస్తుంది నా మూగ మనసు ..

ఎదురుచూస్తుంది  మనసు  
ఎగిసిపడుతుంది  మనసు 
మనసుని  దోచుకున్న  మనిషి  ఎక్కడంటుంది  మనసు 

ఆమె  తలపులతో  నిండిపోయింది మనసు ..
ఆమె  స్నేహం  కోసం  పరితపిస్తుంది  మనసు 
ప్రేమని  పంచిన  ప్రేయసి  ఎప్పుడువస్తుంది  అంటుంది  మనసు ..

కలలు  కలలుగా  పొరలిపోతుంది  మనసు 
ఉరకలు  ఉరకలుగా  ఊగిపోతుంది  మనసు 
ఆనందపు  అంచులలో  తేలిపోయే  ఘడియ 
త్వరలోవస్తుంది  అంటుంది  మనసు

మనసులో  మనసై  మునిగిపోయే  మధుర  క్షణాలకోసం  
క్షణ క్షణం  క్షోబిస్తుంది  నా  పిచ్చి  మనసు ..
చేతిలో  చెయ్యేసి  చెప్పుకోబోయే  ఊసులకోసం  
చంచలమై  చరిస్తుంది  నా  మూగ  మనసు ..

                                   --ప్రభాకర రావు కోటపాటి 

చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు

--తండ్రి తన బాల్యములో నేర్పిన విద్యల రహస్యాన్ని గుర్తించిన కుమారుని భావలహరి ఈ గజల్--

చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  
నాకేమో నాన్న విలువ ఎంతన్నది.. తెలియలేదు 


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


నాన్న నాకు చొక్కా  తొడగటమే తెలిసింది గానీ...
కనిపించని కవచమొకటి కడుతున్నది తెలియలేదు


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


ముద్దులాడి నన్ను పైకి ఎగరేయుట తెలుసు గానీ.. 
తనకన్నా ఎత్తున నిలపెడుతున్నది తెలియలేదు 


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


చేయి పట్టి నాన్న నడిపించుట తెలుసు గాని..
నా యాత్రకు శ్రీకారం చుడుతున్నది తెలియలేదు 


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


ఈతకొరకు నన్ను నీట నెట్టడమే తెలుసు గానీ 
నా తెగువకు ఉగ్గు పాలు పడుతున్నది తెలియలేదు 


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


ఏమి తండ్రి రెంటాల..కన్నీళ్లను కూడ దాచి..
నాకై చెమటగా ఖర్చుపెడుతున్నది తెలియలేదు...


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  


నా జీవం నా సారం చీల్చి చూసుకొంటే గాని..
నాన్న ఇలా నేనై జీవిస్తున్నది తెలియలేదు..


చేట్టుకేమో విత్తుకు ఋణమున్నది..తెలియలేదు  
నాకేమో నాన్న విలువ ఎంతన్నది.. తెలియలేదు...

రచన: రెంటాల      గానం: గజల్ శ్రీనివాస్ 









        

ముసలి వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా

---తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను కోరుకొనేదేమిటి అనేదే ఈ గజల్...


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 
బహుదూరంలో నీవుంటే.. వచ్చి కనిపిస్తావా కన్నా.. 


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 


నా కన్నులు కనపడకుంటే.. చీకటి సవాలు చేస్తుంటే..
నా కనురెప్పలు పైకెత్తి..లోకం చూపిస్తావా కన్నా..


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 


నా అడుగులు పడకుంటే..ఎలా అడగాలో తెలియకుంటే..
నా మనసు మాటను..నీ మనసుతో ఆలకిస్తావా కన్నా..


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 


తీరిక లేక నీవుంటే.. చూసే కోరిక నాకుంటే...
ఎపుడో ఒకసారైనా.. కాస్త పలకరిస్తావా కన్నా...


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 


రెండవ బాల్యము ముసలితనం..ఆసరా తో చివరిక్షణం..
గోరుముద్దలో అమ్మవై.. మమత కురిపిస్తావా కన్నా...


ముసలి  వయసులో నేనుంటే..నను ప్రేమిస్తావా కన్నా.. 


    ---రచన: రసరాజు           గానం: గజల్ శ్రీనివాస్ 

తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...

----భార్య విలువను తెలుసుకొన్న భర్త పాడే గజల్----


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...
నడుం వాల్చలేదేమని..  అన్నానా ఎపుడైనా..


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


చీర నీకు బాగుందని.. పొగిడానే గానీ...
ఆ చీరకు నీవే సొగసని.. అన్నానా ఎపుడైనా..


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


జడలో మల్లెల వాసనా... పీల్చానే గానీ...
తన మనసులోని పరిమళాన్ని చూసానా ఎపుడైనా...


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


ముసురు వేళ వేడి వంట.. తిన్నానే గానీ...
నీ ప్రేమకింత రుచి ఉందని.. అన్నానా ఎపుడైనా..


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


బండ చాకిరి నీదనీ...భావించానే గానీ..
చెంపనంటిన చెమట తుడిచి.. ముద్దు పెట్టానా ఎపుడైనా..


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


అర్దాంగివి కావు నీవు... అనురాగాదేవతవు..
రసరాజై ఈ నిజాన్ని.. రాస్తానా ఎపుడైనా...


తిన్నావా లేదా.. అని అడిగానా ఎపుడైనా...


              ---రచన: రసరాజు           గానం: గజల్ శ్రీనివాస్ 










  

ఉందో లేదో స్వర్గం... నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి...

ఓ దైవమా...


ఉందో లేదో స్వర్గం... నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి... 
నా సర్వస్వం నీ కిస్తా... నా బాల్యం నా కిచ్చేయి 


ఉందో లేదో స్వర్గం... నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి..  


అమ్మ గుండెలో దూరి... ఆనందంతో తుళ్ళి... 
ఆదమరచి నిదరోయే...ఆ సౌక్యం నా కిచ్చేయి...


ఉందో లేదో స్వర్గం నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి...


కేరింతలతో కుదిపి...బుల్లి బొంతలను తడిపి...
ఊయల కొలువును ఏలే...ఆ బాగ్యం నా కిచ్చేయి...


ఉందో లేదో స్వర్గం... నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి..  


చెత్తని వేసే బుట్ట... పాత సామాను పుట్ట...
విరిగినవన్నీ నావే...నా బాల్యం నా కిచ్చేయి...


అమ్మ లాలనకు ముందు...బ్రహ్మ వేదాలు బందు...
ముక్తి కేలనే మనసా....బాల్యం కోసం తపస్సు చేయి...


ఉందో లేదో స్వర్గం... నా పుణ్యం నా కిచ్చేయి..  


                        ---గానం...గజల్ శ్రీనివాస్ 

http://www.ghazalsrinivas.com/telugu/aboutsrinivas.htm

అందుకే అందుకో నా ఈ హ్రుదయాభినందనలు...

జాజి మల్లెల జలపాతమా.... 
మనసు దోచిన మన్మధ బాణమా...
నన్ను నిలువనీయని నయగారమా...
వచ్చి చేరిన వసంతమా...

నీ సంస్కారం సమ్మోహనాస్త్రం...
నీ పిలుపులు పిల్లన గ్రోవి సంగీతం..
నీ నయనాలు నక్షత్ర మండలం...
నీ హొయలు హ్రుదయానందకరం...

మాట మాటలో దొరలు ముత్యాలు..
చూపు చూపులో చిలుకు చిరుజల్లులు...
నవ్వు నవ్వులో పలుకు నవ్యరాగాలు...
కదిలే కదలికలో కురియు పుష్ప వర్షాలు..

అలంకరణ అవసరము లేని ఆలయశిఖరం నీవు...
ఎవరూ ఎత్తి చూపలేని శక్తి స్వరూపం నీవు...
చిత్రకారులకు అందని చైతన్య స్వరూపం నీవు...
గాయకులు ఆలపించలేని అనంత రాగం నీవు... 

అందుకే అందుకో నా ఈ హ్రుదయాభినందనలు...