నిద్ర రాని ఈ నిశీధి రాత్రిలో..మాటలు రాని నా మౌన వేదనతో.. కన్నీరు ఇంకిపోయి మూసుకు పోతున్న నా రెండు కళ్ళను ..నీకోసం నలిగిపోతున్న నా హృదయాన్ని
రంగరించి, రాగం చేసి, ఆవేదనను అర్ధం చేసుకొంటావనే ఆశతో.. నీ మనసుని తాకుతాయనే ఆర్తితో
గ్రంధస్తం చేస్తున్నా నా ఈ బరువైన భావాలను ..
సవ్వడి చేయని ఈ సంధ్య గాలిలో.. పిండారబోసినట్లున్న ఈ వెన్నెలలో..
వెలుగులను నింపే నీ ముఖ పద్మాన్ని..అదేపనిగా రెప్పలార్పకుండా చూడాలని ..
తపిస్తున్నాయి జపిస్తున్నాయి ఎదురు చూస్తున్నాయి నా కనుదోయి...
ఎందరున్నా నా అనే వారు కానరాని ఈ లోకంలో .... ఎన్ని సౌఖ్యలున్నా ఏదో వెలితిగా అనిపించే నా మనసుకు ....
ఆసరాగా నిలిచి ఓదార్చి నీవు నాకోసమే జన్మించావని తలపించే విధంగా..నా తల నిమిరే నీ చల్లని చేతుల స్పర్స కోసం విలపిస్తుంది నా దేహం ..
జలపాతపు సవ్వడిలా ..వీణా నాదం లా కోయిల కమ్మని రాగం లా తల్లి పడే జోల పాటలా పచ్చని చిలుకల కిల కిలా రావంలా
అనిపించి వినిపించి పరవశింప చేసే నీ మృదు మదుర దరహాసపు ప్రవాహాన్ని విని తరించాలని విల విల లాడుతున్నాయి నా చెవులు
నీ చెలిమితో గడిచే ఆ క్షణాల కోసం మనము చెట్టాపట్టాలేసుకొని విహరించే ఆ స్వర్గం కోసం నీ సరసన నేను పొందే ఆ ఆనంద అనుభూతి కోసం ..
నీవు నా పై కురిపించబోయే నీ ప్రేమామృత ధారల కోసం ఎంత ఎదురు చూస్తున్నానో ఎలా చెప్పాలి ...
క్షణ క్షణాన్ని లెక్క పెట్టుకుంటూ ..నిన్ను నా నుండి దూరం చేసిన కాలాన్ని నిందిస్తూ ..
మనము కలుసుకోబోయే ఆ చారిత్రాత్మక సంఘటన కోసం.. నీ రాక కోసం నీ పిలుపుకోసం నీ చెలిమికోసం నీ ప్రేమకోసం..
వేయి కన్నులతో వల్లంతా వత్తులతో ఈ జీవితం నీకోసమే అనే భావనతో ..
గడుపుతున్నాను ఎదురు చూస్తున్నాను నీ వస్తావన్న ఆశతో జీవిస్తున్నాను ...
