స్నేహానికే సాధ్యం ఆ అద్బుతం...ఆలోచనకి అందదు ఆ సాహిత్యం..

కదిలే మబ్బుల లోన ... కుండల నిండా వాన 
తిరిగే  మనుషుల  లోన ...మనసుల నిండా బాధ 
చల్లని  గాలి కురిపించేను వాన...తీయని చెలిమి తొలగించేను బాధ..
స్నేహానికే  సాధ్యం ఆ అద్బుతం...ఆలోచనకి అందదు ఆ సాహిత్యం..
అంగడిలో దొరికేది కాదు స్నేహం .. కొందరికే అందేది ఆ విలువైన  వరం ..
నిద్ర  ఒక  మరణం..మెలుకువ  ఒక  జననం
ప్రతి  రోజూ  ఒక  తెల్ల  కాగితం..దాని  నిండా  నింపు  ఆనంద  గీతం...
ఎప్పటికైనా  గాలిలోకి  పోయే  ప్రాణం..బిగుసుకున్నాఅయిపోతుంది సమయం...
ఏమిటి  ఈ  మనిషి  జన్మ  ప్రయోజనం..మరి  కావాలా  మనకీ  పంతం..
మనసు  విప్పి  మాట్లాడుదాం....ఉందాం  స్నేహంగా  కలకాలం...