వర్ణణాతీతం నా ఆనందం
ఆశ్చర్యభరితం నా చిత్తం
ప్రమోదసద్రుశం నా నేత్రద్వయం
పుష్పాలంక్రుతం నా హ్రుదయం
ఇన్ని భావనలు ఒక్కక్షణంలో
మిన్ను దాటాయి ఆమె రాకతో
ప్రకంపనలతో దేహం ద్రవించింది
మౌనగీతాలతో మనస్సు ఆలాపించింది
ఉల్లాసంతో ఊపిరి ఊగిపోయింది
ఆమె పలుకరింపుతో ప్రాణం లేచివచ్చింది
స్వర్గంలో ఉన్నానా అన్న ఆలోచనలు
మదిలో మల్లెల గుభాలింపులు
కళ్ళలో వెల్లువలా విద్యుత్తుకాంతులు
చెవులలో సెలయేరుల సవ్వడులు
చెలరేగాయి చేరువయ్యాయి
చలింపచేసాయి చైతన్యపరచాయి
కల నిజమైన ఆ మధురక్షణాలు
ఇల నిలిచిన ఆ దేవత దయా వీక్షణాలు
శిలపై లిఖించదగినవి ఆ సువర్ణాక్షరాలు
చెలి చెంతనిలిచిన ఆ అమ్రుత ఘడియలు
ఎలా మరువగలను! ఆమెను.... అది అసాద్యమేమో!
------ప్రభాకర రావు కోటపాటి


