అశోక చక్రవర్తి

ఆ కళింగ దేశం ఈ అశోక చక్రవర్తి ఆస్తి 

అరివీర భయంకరుడు..  శత్రువులకు సింహ స్వప్నం .. 

వైరి హృదయ విస్పోటం.. ప్రళయ కాల రుద్రుడు.. మహాగ్ని పర్వతం.. 

భువన భోంతరాలకు భయాన్ని కలిగించే భస్మాసుర హస్తం.. 

వేయి ఏనుగుల శక్తి సమన్వితమైన సమర జ్వాల... 

ఈ అశోక చక్రవర్తిని ఎదిరించి గెలవటం సాధ్యమా.. 

గెలవటమా? కనీసం బ్రతకటం సాద్యమా?

నన్ను ఎదిరించిన రాజులకు ఈ భూమి పై నూకలుండవు 

నా శాసనాన్ని దిక్కరించిన భూపతుల రక్తాన్ని తోడుతుంది నా కరవాలం 

నా సామంతునిగా మారని మహారాజు మనుగడే ప్రస్నార్దాకమవుతుంది. 

నా కనుసన్నలలో మెలగని ప్రజాదిపతులు మట్టి పాలవుతారు 

అవును 

మ్రుత్వువుకే ప్రతిరూపం ఈ అశోక చక్రవర్తి.. 

నాతో తలపడటమే అతిపెద్ద అవివేకము.. 

అటువంటిది ఎంత దైర్యం..ఎంత అహంకారం ఆ కళింగ రాజుకు.. 

కొండను డీ కొట్టిన గొర్రె పిల్లలా.. సింహంతో పోరాడిన చలి చీమలా.. 

అగ్ని పర్వతంతో ఆట లాడిన గడ్డి పోచలా.. పిడుగు పాటుతో పోటీ పడిన పిల్ల గాలిలా 

నన్ను ఎదిరించి నిలబడదామనే ఆలోచనతో.. 

దవానల సద్రుస్యమైన ఈ అశోక భూపాల చక్రవర్తి నే గెలవాలనే అడియాశతో.. అణగారి పోయాడు.. 

ఉప్పెన లాంటి నా సైన్యాన్ని తరిమేయాలనే తపనతో పాతాళానికి తొక్క బడ్డాడు.. 

ఇప్పటికి అర్దము అయ్యి ఉంటుంది తనది పగటి కల అని.. 

ఇప్పుడు సరిగ్గా బోదపడి ఉంటాయి మా సౌర్య ప్రతాపాలు.. 

ఇప్పటికి తెరుచుకొని ఉంటాయి క్రొవ్వెక్కిన అతని కనులు... 

అవును బాగా అర్దము అయి ఉంటుంది.. తాను చేసిన చారిత్రాత్మక తప్పిదం.. 

ఏమి ప్రయోజనం.. ఇప్పుడు జ్ఞానోదయమయి సాదించేది ఏముంది.. 

ముందు చూపులేని తన తెలివి తక్కువ తనానికి ఇప్పుడేమి చేయగలడు.. 

పరలోక ప్రయాణము తప్ప.. 

ఇప్పుడే తరలి వెళ్లి మా సైన్య విజయ విహార భూమిని చూసెదము.. 

ఈ ప్రపంచ చరిత్రలో మిగిలిపోయే ఆ తీర్థ స్థలాన్ని సందర్శించెదము.. 

ఏమిటి ఆ ఆక్రందనలు.. ఎక్కడివి ఆ భాదా హృదయ ఆక్రోశాలు.. ఎవరు వారు... ఎందులకు అంతటి ఆవేదన?

అవునా.. 

భర్తను పోగొట్టుకొని విలపిస్తున్న భార్య... కన్న కొడుకు కాన రాక తల్లడిల్లుతున్న తల్లి.. 

అన్న ఆధారాన్ని పోగొట్టుకొని శోకిస్తున్న చెల్లి.. తండ్రి లాలనను కోల్పోయిన కన్న బిడ్డలు.. 

కాలు విరిగి, చేయి విరిగి, నడుము కూలిపోయి.. జీవశ్చవాలు గా మారి మూల్గుతున్న సైనికులు.. 

ఏమిటి ఈ విలయ వికృత రక్త శిక విన్యాసం.. దీనికి కారకుడను నేనే కదా.. 

నేనే కదా రాజ్య కాంక్షా వ్యామోహ మదాంధుడనై..ఈ ఘోర కలికి శ్రీకారం చుట్టిన పరమ దుర్మార్గుడను.. 

నేనే కదా శవాల పునాదులపై నా విజయ సౌద నిర్మాణోత్సాహ అత్యాసాపరుడను... 

నేనే కదా లక్షల మంది చావులకు ముహూర్త రచనా నిరంకుశుడను.. 

నా కారణముగా ఎన్ని చావులు.. ఎన్ని వియోగాలు.. ఎన్ని ప్రకంపనలు.. ఎన్ని భయానక దృశ్యాలు.. 

మానవత్వం నశించిన మృగాన్ని నేను.. లేదు మృగం కంటే పరమ హీనుడను నేను.. 

ఏమి సాదించాను నేను.. ఏమి చేసుకొంటాను ఆ రాజ్య సంపదను?

అనేక మందితో తడిసిన ఆ రక్త సింహాసనం పై నేను కూర్చొన గలనా.. 

ఇదేనా ప్రజలను కాపాడవలసిన భాద్యతలో ఉన్న నేను చేయతగిన పని?

ఇదేనా నా తోటి మనుషుల సంక్షేమం కోసము జీవించ వలసిన చక్రవర్తిగా నా కర్తవ్యం?

అవును ఇది నేను చేయదగిన పనికాదు.. నా రాజ్య దాహానికి అర్దము లేదు.. నా యుద్ద కాంక్షకు నిష్కృతి లేదు.. 

నేను క్షంతవ్యుడను కాను.. నా జీవిత అర్ధాన్ని నేను వ్యర్దం చేసుకొనుచున్నాను.. నేను మారాలి.. 

ఈ ప్రపంచాన్ని యుద్ధం భారినుండి రక్షించాలి.. అమాయక ప్రజల ప్రాణాలు తీసే రాజులను మార్చాలి.. 

సామాన్యుని ఉసురు తీసి సంపాదించే రాజ్యాదికారానికి విలువ లేదని అందరికీ తెలియ చెప్పాలి.. 

నేను ఈ క్షణం నుండి ఈ ప్రపంచాన్ని శాంతి సామరస్యాల వైపు నడిపించటానికి కృషి చేస్తాను.. 

అందరిని ఆదరించే సమాజం.. మనుషులను తయారు చేసే మతం.. కన్న బిడ్డల వలే ప్రజలను పరిపాలించే నాయకులు.. 

నిజాయితీకి నిలబడే వ్యక్తిత్వం.. అహింసను అవసరంగా భావించే ఆబాల గోపాలం.. 

ఇవే నా ఆదర్శ సూత్రాలు.. వాటి మనుగడ కొరకే నా జీవితం అంకితం.. వాటి పునరుద్దరణే  నా తక్షణ కర్తవ్యం.. 

బుద్ధం శరణం గచ్చామి.. ధర్మం శరణం గచ్చామి.. సంఘం శరణం గచ్చామి.. 

ఆమె మహిళ మాత్రమే కాదు....ఈ ప్రపంచాన్ని నడిపిస్తున్న నాయిక...

సృష్టి చేసేది బ్రహ్మ అయితే 

ఆ సృష్టికి ఆధారము అమ్మ 

మనిషిని బ్రతికించేది ఆహారం అయితే 

దానిని షడ్రుచులతో వడ్డించేది ఇల్లాలు 

ప్రేమను ప్రేరేపించేది భగవంతుడు అయితే 

దానిని పెంచి పోషించేది మహిళ

సువాసనకు ఆధారం పూవులు అయితే 

ఆ సుగంధాన్ని జగమంతా వ్యాపింప చేసేది స్త్రీ మూర్తి 

బిడ్డల జన్మకు కారణం తండ్రి అయితే 

వారిని గొప్ప నాయకులుగా తీర్చి దిద్దేది తల్లి 

తల్లి దండ్రుల పోషణకు కొడుకు  ధనం ఇస్తే 

వారికి కొండంత అనురాగాన్ని ఇచ్చేది కూతురు 

డబ్బు సంపాదించి ఇచ్చేది భర్త అయితే 

నేర్పుతో ఓర్పుతో గృహాన్ని నిలబెట్టేది గృహిణి 

ఆమె అబల కాదు ఆది శక్తి 

వంటకు మాత్రమే పరిమితం కాదు వాగ్దేవి 

సౌందర్య రాశి మాత్రమే కాదు సంగీత సరస్వతి

ఇల్లాలు మాత్రమే కాదు ఇలవేల్పు 

ఆమె మహిళ మాత్రమే కాదు....ఈ ప్రపంచాన్ని నడిపిస్తున్న నాయిక...

ఇది మనుషులకు ఇతర జీవులతో ఎవరూ విడదీయలేని సంబందం

అకాశమంత కనులతో దీవించే ఆవు
ఆపకుండా ఊపే తోకతో ప్రేమకురిపించే శునకం
కొక్కరొక్కో కూతతో నిద్ర లేపే కోడిపుంజు
రంగు రంగుల రెక్కలతో నాట్యం చేసే నెమలి

ఎన్ని జీవులు మన కోసం
వాటి మనుగడే మన ఆనందం కోసం 

తీయనైన కూతతో వీనులవిందు చేసే కోకిల 
పంటను ఎలుకల బారి నుండి కాపాడే నాగరాజు 
భూమిని సారవంతముగా మార్చే వానపాము
పూలపై వాలి పర పరాగ సంపర్కానికి తొడ్పడే తేనెటీగ 

ఎన్నో జీవుల సహకారం మన అహారం
ఇది మనుషులకు ఇతర జీవులతో ఎవరూ విడదీయలేని సంబందం

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను
 
మనసుదోచే అందాలు నా చుట్టూ ఉన్నా..
అంతులేని ఆనందాలకు కొదవ లేకున్నా..
నీవు లేక అవన్నీ పెద్ద గుండు సున్నా

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను

ఎన్నిసార్లయినా నన్ను దండించు...
ఎంతసేపైనా నన్ను ఏడిపించు..
నిన్ను మరవలేను..నీ కోసమే ఈ పిలుపు...

నీ కోసమే ఈ పిలుపు...

నా రెండు కళ్ళ నిండా నీ రూపమే నిండింది...
నా తలపుల నిండా మన సహవాసమే సాగింది..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను
 
ఏ చోటికి వెళ్ళినా..ఏ పనిమీద ఉన్నా...
ఎవరితో మాట్లాడుతున్నా..ఎటువైపు చూస్తూ ఉన్నా..
నీ కోసమే వెతుకుతుంది నా పిచ్చి హృదయం ..

నీ కోసమే వెతుకుతుంది నా పిచ్చి హృదయం ..

జీవమైతే ఉంది కానీ..జీవిద్దామనే ఆసక్తి లేదు..
జనజీవనంలో తిరుగుతున్నా...నాజీవమైన నీ జాడ లేదు..

నీవు లేని నేను ...ఎలా గడప గలను..
నీ పిలుపు వినని నేను ఎలా మనగలను

కొండరాతి బండ కంటే కఠినమా నీవు?

శ్వాస శ్వాస కూ నీ ఊసే ..మాట మాటకూ నీ తలపే ..ఘడియ ఘడియకూ నీ ఘనతే ..


చూపు చూపుకూ నీ చలోక్తులే .. ఎలా దూరావు నా మదిలో..ఎప్పుడు ఆక్రమించావు నా మనసును

నీవు లేక నీతో వెళ్ళిన నా మనసు లేక ఎలా బ్రతకాలి నేను .. శ్రుతి లేని పాటలా ...జాబిలి లేని ఆకాశంలా ..వాసనలేని పూవులా ...తీగలు తెగిన వీణలా ..జీవిస్తున్న నాపై జాలి కలుగదా నీకు ..

కొండరాతి బండ కంటే కఠినమా నీవు?

  

గడుపుతున్నాను ఎదురు చూస్తున్నాను నీ వస్తావన్న ఆశతో జీవిస్తున్నాను ...

నిద్ర రాని ఈ నిశీధి రాత్రిలో..మాటలు రాని నా మౌన వేదనతో.. కన్నీరు ఇంకిపోయి మూసుకు పోతున్న నా రెండు కళ్ళను ..నీకోసం నలిగిపోతున్న నా హృదయాన్ని

రంగరించి, రాగం చేసి, ఆవేదనను అర్ధం చేసుకొంటావనే ఆశతో.. నీ మనసుని తాకుతాయనే ఆర్తితో

గ్రంధస్తం చేస్తున్నా నా ఈ బరువైన భావాలను ..
సవ్వడి చేయని ఈ సంధ్య గాలిలో.. పిండారబోసినట్లున్న ఈ వెన్నెలలో..
వెలుగులను నింపే నీ ముఖ పద్మాన్ని..అదేపనిగా రెప్పలార్పకుండా చూడాలని ..

తపిస్తున్నాయి జపిస్తున్నాయి ఎదురు చూస్తున్నాయి నా కనుదోయి...

ఎందరున్నా నా అనే వారు కానరాని ఈ లోకంలో .... ఎన్ని సౌఖ్యలున్నా ఏదో వెలితిగా అనిపించే నా మనసుకు ....

ఆసరాగా నిలిచి ఓదార్చి నీవు నాకోసమే జన్మించావని తలపించే విధంగా..నా తల నిమిరే నీ చల్లని చేతుల స్పర్స కోసం విలపిస్తుంది నా దేహం ..

జలపాతపు సవ్వడిలా ..వీణా నాదం లా కోయిల కమ్మని రాగం లా తల్లి పడే జోల పాటలా పచ్చని చిలుకల కిల కిలా రావంలా

అనిపించి వినిపించి పరవశింప చేసే నీ మృదు మదుర దరహాసపు ప్రవాహాన్ని విని తరించాలని విల విల లాడుతున్నాయి నా చెవులు

నీ చెలిమితో గడిచే ఆ క్షణాల కోసం మనము చెట్టాపట్టాలేసుకొని విహరించే ఆ స్వర్గం కోసం నీ సరసన నేను పొందే ఆ ఆనంద అనుభూతి కోసం ..

నీవు నా పై కురిపించబోయే నీ ప్రేమామృత ధారల కోసం ఎంత ఎదురు చూస్తున్నానో ఎలా చెప్పాలి ...

క్షణ క్షణాన్ని లెక్క పెట్టుకుంటూ ..నిన్ను నా నుండి దూరం చేసిన కాలాన్ని నిందిస్తూ ..

మనము కలుసుకోబోయే ఆ చారిత్రాత్మక సంఘటన కోసం.. నీ రాక కోసం నీ పిలుపుకోసం నీ చెలిమికోసం నీ ప్రేమకోసం..
వేయి కన్నులతో వల్లంతా వత్తులతో ఈ జీవితం నీకోసమే అనే భావనతో ..
గడుపుతున్నాను ఎదురు చూస్తున్నాను నీ వస్తావన్న ఆశతో జీవిస్తున్నాను ...

వీటితో పోటీ పడలేని నేను తికమక పడుతున్నా నీకేమి ఇవ్వాలా అని ...

ఉవ్వెత్తున లేచే కెరటం ఎదురు చూస్తుంది నీ పాదాలు తాకాలని ..


మిల మిల లాడే నక్షత్రం తపన పడుతుంది నీకు కాంతి పంచాలని ..

వేగంగా కదిలే మేఘం నడుం వంచింది నిన్ను వీపుపై మోయాలని ..

వీటితో పోటీ పడలేని నేను తికమక పడుతున్నా నీకేమి ఇవ్వాలా అని ...